Elbaria

 

Agenda

 
 
 
 
 

Geschiedenis

 
 

In Den Beginne

In 1996 begon spelvereniging Attila met het organiseren van live roleplay activiteiten. Deze eerste scenario's speelden zich af in een simpele, generieke setting waarin de krachten van het goede streden tegen de krachten van chaos. Door het verder invullen ontstond hieruit de setting van het koninkrijk Elbaria. De goden werden uitgewerkt, er werd een kaart getekend met de verschillende provincies en de verschillende steden, er werd een beknopte geschiedenis uitgewerkt, en er werd een globaal metaplot verzonnen. Hedentendage bestaat deze setting nog steeds, is rijkelijk gevuld en heeft een grootse historie in zich.

De goede oude tijd

Lang, lang geleden was er, op het zuidelijk continent, een machtig, magisch keizerrijk, het Theotische rijk. Echter door een magisch cataclysme werd het continent uiteengeslagen en viel het rijk in verschillende stukken uiteen. Een duister millennium brak aan waarin krijgsheren elkaar bloedig bevochten en mini-koninkrijkjes rezen en vielen. Daar kwam een einde aan toen een krijgsheer van het geslacht Verorberrer erin slaagde om een groot gebied op het zuid-westelijk deel van het overgebleven continent onder zich te verenigen. Dit was het begin van het koninkrijk Elbaria. Na 200 jaar breidde dit koninkrijk zich sterk uit en wist het hele zuiden in één koninkrijk samen te voegen. Een periode van groei en voorspoed brak aan. Hier kwam een einde aan toen de laatste koning van het huis Verorberrer door een ongelukkig val van zijn paard kwam te overlijden. Langzaam maar zeker begonnen de verschillende baronnen zich tegen elkaar af te zetten en hun eigen gebied te claimen. Schermutselingen vonden plaats en het volk leed. De hogepriester en hoofdmagiër van het land besloten deze gang van zaken niet te accepteren. Zij deden onderzoek en vonden een oud gebruik, nog ouder dan de Theotische tijd, waarbij de goden na een serie testen een nieuwe koning aanwezen. Zij deden een oproep voor koningsspelen waaraan verschillende helden en opportunisten gehoor gaven. Uit hen werd de Draham-priester Kharna Valerius tot nieuwe koning gekozen.

Één volk, één land, één koning

Met hulp van de loyaal gebleven koninklijke troepen en de hogepriester en hoofdmagiër begon koning Kharna aan een missie om het land weer samen te voegen. Mede door het 'uitnodigen' van de oudste kinderen van de opstandige edellen voor een educatie aan het koninklijk hof werd het land weer verenigd en keerde de rust weer. Echter had koning Kharna als priester van Draham vanuit zijn geloof reeds verschillende bastaarden op de wereld gezet. Om na zijn aftreden het land niet weer in chaos te storten werd het Kharna-edict uitgevaardigd. Hierbij werd ingesteld dat er regelmatig koningsspelen zouden zijn waarbij de oude koning zou aftreden en de scepter van Elbaria zou overhandigen aan de nieuwe, door de goden gekozen, koning. Zo kwam er een tijd van koning Olaf, van de koningen Paalanker en nog een aantal anderen. Ten tijde van koning Long Tei begon het echter te rommelen aan de noordoostelijke grens van het land.

De val van Isterië

Ten tijde van koning Long Tei vielen chaos-troepen, aanhangers van de chaos-god Dao, de oostelijke provincies van Elbaria, ook wel aangeduid als Isterië, binnen. Na een lange, bloederige strijd werd Isterië door de chaos-troepen ingenomen. Koning Long Tei zelf verdween bij de verdediging van fort Aambeeld. Nu vormde nog slechts de woestijn van de Leegte een natuurlijke barriere tussen de chaos- troepen en het overgebleven deel van Elbaria. Maar lang zou de woestijn de razernij van chaos niet tegen kunnen houden.

De ondergang van Elbaria

Met voormalig Isterië onder de hiel van chaos en de laatste provincies van Elbaria bedreigd werd besloten om met de koningsscepter, het symbool van de eenheid van het land, een machtig spiritueel en magisch ritueel uit te voeren om de resterende provincies van Elbaria te beschermen tegen chaos. Hiervoor werd gekozen voor het koningseiland waar voorheen de koningsspelen werden gehouden. Onder leiding van beschermvrouwe Jaqueline werd het ritueel gestart, hoognodig omdat er rapporten binnen waren gekomen van chaos-troepen die de woestijn der leegte door trokken. Helaas, een vooruit getrokken verkenningseenheid van chaos-troepen wist het ritueel te verstoren. Die nacht werd het land overspoeld door chaos-troepen. De scepter was verdwenen en de hoofdstad Kitharan verdween onder een zuil van vuur, in de volksmond 'de duim van Dao' genoemd. Het koninkrijk Elbaria was niet meer.

Heel Elbaria?

Elbaria was gevallen, chaos heerste over het land. Grote delen van de bevolking waren op de vlucht en de handelsstad Maegelhinsk wist zich slechts met hulp van de golems van de dwergen zich uit handen van de chaos te houden. Veel Elbariaanse vluchtelingen streken neer in het elven koninkrijk Ellatria, op een ander nabij gelegen continent. Vanuit Ellatria werd echter door een groep avonturiers besloten terug te vechten. Ze besloten om te kijken of ze Metheos konden bereiken, de stad van de Lucht-magiërs die zich ook had weten te verdedigen tegen chaos. Echter toen zij na een lange, gevaarlijke tocht bij Metheos aankwamen bleek Metheos uitgeroeid door de duistere krachten van Chaos en moesten ze verder vluchten. Met hulp van de sluipwegen van het dievengilde wisten ze het Glitterwoud te bereiken dat door de krachten van de daar heersende Feëen en Enten beschermd werd tegen chaos. Ze wisten van koning Puck en koningin Shenain van de Feëen toestemming te krijgen om zich daar te mogen vestigen en van daaruit de strijd tegen de chaos-overheersing van Elbaria te bestrijden.

Nee, één klein dorp

Vanuit het Glitterwoud ondernamen de helden verschillende missies in het door chaostroepen bezette gebied. Al snel werd het plan gevat om de verschillende, verdwenen delen van de koningsscepter te gaan zoeken. Langzaam maar zeker werden verschillende stukken van de koningsscepter verzameld. Hierbij kwam echter de laatste koningin van Elbaria, vrouwe Athena, om het leven toen zij probeerde om uit de handen van de necromancer Marbotrax te blijven. Deze acties waren de chaos-god Dao echter een doorn in het oog. Hij verzamelde al zijn troepen en belegerde het Glitterwoud intensief. Het uiteindelijke plan van de goden werd nu onthuld. Na een persoonlijke inval van Dao in het Glitterwoud daalde een groep helden af in wereld der doden waar ze van de gestorven godin de missie kregen om het zwaard van Akhalla te vinden. Met dit zwaard zou Dao gedood kunnen worden. Via de wereld der doden kwamen ze vervolgens in de wereld der goden. Daar kregen zij het zwaard van Akhalla in bruikleen. Uiteindelijk wist één van de helden in een gevecht Dao fataal te verwonden.
Dao verloor zijn krachten en verdween in de wereld der doden terwijl de vijf chaos-prinsen begonnen te vechten om zijn positie.

Koning Leiff en Nieuw-Elbaria

Terwijl Elbariaanse helden, ongezien, de strijd aanbonden met Dao was de held van Kosma bezig met het vergaren en mobiliseren van de her en der verspreide overgebleven Elbariaanse troepen. Onder zijn leiding viel het Elbariaanse leger de chaos troepen die het Glitterwoud belegerden in de rug aan. Eerst leek de situatie grimmig maar op een bepaald moment begonnen de chaos-troepen onderling te vechten. Hierdoor werd hun positie verzwakt en het Elbariaanse leger wist doorslaggevend de chaos-troepen te verslaan. Ook bij Meagelhinsk werd het chaos cordon rondom de stad uiteengeslagen door nieuwe, verbeterde strijd-golems. En als klap op de vuurpijl verdween de vuurzuil, de duim van Dao, en Kitharan verscheen weer, nu een magocratie onder leiding van de oermagiër Kunthall. Chaos was gebroken. Gezamenlijk wisten de soldaten van de held van Kosma samen met de magiërs van Kitharan en de strijd-golems van Meagelhinsk de chaos in Elbaria te verslaan en te verdrijven. De held van Kosma benoemde zichzelf tot Koning Leiff en verklaarde het heroverde gebied tot Nieuw-Elbaria.

Één volk, één land, één koning?

Na het verslaan van de chaos-troepen was het tijd voor werder-opbouw. Er waren drie belangrijke machtsblokken in Nieuw-Elbaria onstaan. Het nieuw-Elbariaanse koningkrijk van Koning Leiff met als hoofdstad Kosma, de handelsstad Meagelhinsk geleid door de gilderaad die onbezet was gebleven, en de oude hoofdstad en nu nieuwe magocratie Kitharan onder leiding van Kunthall. Vooral Kitharan en Meagelhinsk waren niet echt bereid om Leiff als nieuwe koning van Nieuw-Elbaria te erkennen. Daar kwam bij dat er na een missie naar voormalig Isterië duidelijk werd dat ook dat gebied vrij was van chaos. In Isterië had de gravin Autori met hulp van pyro-necromancers en troepen van orde de macht gegrepen, zichzelf tot keizerin uitgeroepen, en het nieuwerijk Autorië gesticht. En zij had er wel behoefte aan om haar keizerrijk uit te breiden. Kallis, stad in de woestijn der Leegte, alwaar het oude bolwerk der paladijnen nieuw leven was ingeblazen, werd de plaats waar de verschillende partijen bijeen kwamen om te spreken over de toekomst. Onder deze heikelijke politieke omstandigheden ging een kleine groep Elbraiaanse avonturiers op zoek naar de delen van de verdwenen koningsscepter.

Koning Geraldo en Nieuw-Elbaria

In een gespannen politieke situatie ging een kleine groep Elbariaanse avonturiers op zoek naar de oude koningsscepter in de hoop dat door de scepter de 'ware' koning gevonden kon worden waarachter alle machtsblokken zich konden verenigen. Na vele avonturen wisten ze in de oude hoofdtempel in Kitharan de scepter weer samen te voegen. En inderdaad, de scepter wees de arme edelman Geraldo 'd Acapella aan als de nieuwe, ware koning. Als eerste schaarde Kunthall namens Kitharan zich achter hem snel gevolgd door de handelsraad van Meagelhinsk. Na een persoonlijke ontmoeting trad ook koning Leiff terug te gunste van koning Geraldo waardoor het nieuw-Elbaria in de westelijke provincies een feit was. Enkel Autorië weigerde de aanspraak van koning Geraldo te erkennen. Een tijd van voorspoed brak aan voor Nieuw-Elbaria maar ook een koude oorlog met Autorië. Hier kwam een lichte verbetering in toen Nieuw-Elbaria en Autorië samenwerkten in het bestrijden en het verslaan van een ondoden-plaag gestuurd door één van de nieuwe chaosgoden, Morthus. Maar nog steeds bleef de situatie tuseen beide landen gespannen.

De necro-pest

Één van de vijf nieuwe chaos-goden, Morthus, spreide een plaag van ondoden uit over het hele continent. De legers van nieuw-Elbaria en de pyro-necromancers van Autorië wisten de invasie van ondoden terug te dringen naar zijn oorsprong: het koningseiland waar voorheen de koningsspelen werden gehouden. Hier werd de invasie van Morthus uiteindelijk teruggedreven doordat een groep avonturiers erin slaagden om, in nieuw-Gralde, een machtig magisch en spiritueel artefact, Karma genaamd, samen te stellen waarmee de macht van Morthus gebroken werd en hij weer werd terug geworpen in de wereld der doden. Als gevolg hiervan nam het aantal ondoden in nieuw-Elbarië en Autorië drastisch af en necromancers verloren hun krachten. Hierdoor was ook keizerrijk Autorië verzwakt waardoor de gespannen verhoudingen tussen nieuw-Elbaria en Autorië niet tot een conflagratie leide.

Het gebroken vertrouwen

Aan de rand van het koningseiland onstond langzaam maar zeker een nieuw cultureel centrum. Van heinde en ver stroomden magiërs, priesters en zieners naar nieuw-Gralde om met hulp van Karma zichzelf te verbeteren. Recentelijk was ook een rondreizend circus in nieuw-Gralde neer gestreken. Vreemd genoeg ondergingen een aantal bezoekers van één van hun voorstellingen een vreemd visioen. Hierin zagen zij dat vijf wezens van een gekroond persoon de verschillende stukken van de koningscepter afnamen waarna de gekroonde gebroken ter aarde viel. Het was dan voor hen ook geen verrassing toen twee dagen later een koerier uit Kosma aankwam met het bericht dat de koning was overleden en dat de koningsscepter was verdwenen.

 
 
 
 
 
 
 

Contact

 
 

Wat is Elbaria?

 

De Elbaria-setting is een fantasy live-roleplay setting. Nu, reeds meer dan 20 jaar, zijn onze spelers betrokken bij het wel en wee van het koninkrijk Elbaria. In die tijd is het land weder opgebouwd, bezet door chaos-troepen, opnieuw weder opgebouwd, overspoeld door ondoden, etc., etc.. Oftewel er is altijd wel wat te doen. Binnen de Elbaria-setting ligt de focus op de belevenissen van onze helden, de spelers. Ze zijn altijd nauw betrokken bij de gebeurtenissen en de ontwikkelingen binnen en rondom het koninkrijk. De spelers zijn mensen, elven en dwergen die door middel van hun kennis en inzicht, magische vermogens of krijgskunst de problemen confronteren en gezamenlijk oplossen. Hierbij komt hun persoonlijke achtergrond en eventueel daaruit voortvloeiend plot uitgebreid aan bod.

Binnen de Elbaria-setting zijn de NPC's niet alleen maar monsters. Het is aan hun om, samen met de spelers en de spelleiding, de setting tot leven te brengen en de spelers daarbij te motiveren, ondersteunen of tegen te werken. Om dat te mogelijk te maken zorgt spelleiding voor uitgewerkte achtergronden en karakterbeschrijvingen die zoveel mogelijk worden afgestemd op de NPC in kwestie. Dat wil niet zeggen dat er niet regelmatig gebutst wordt maar de nadruk ligt vooral op het spel tussen de verschillende karakters (PC's en/of NPC's). Gezamenlijk, PC's, NPC's en spelleiding schrijven we de geschiedenis van de opkomst en ondergang van het koninkrijk Elbaria (steeds weer opnieuw ).

Gerlof Lutter, Algemeen Ondersteunend Verhaal- en Spelleider